A PESCIÂ LUS CUL LAS

Cun tun britulin (chel noi mancjava la sachetis) si tajava un venc lunc e sutîl di un vencjâl: Po ' si tajava una frascja, par esempli di onâr in cualchi socja lì dongja. Dispedada la frascja si la tajava da lungjessa di un raclùt dal fasui, po’si leava in sima al venc pa banda plui gruessa lassant al sutîl par fâ al las larc al dopli da pansa dal lus. Slungjât al racli fin che al venc cul las al era a plomp dal lus, si scomensava a mètilu in ta aga sensa fâ onda, po’si faseva passâ al lus dentri tal las, e a chist poni un zûc por tirâ su al lus apena cjapât: che cussì al finiva sula riva. Brul al era cuanche tocjava lâ a sirîlu ta arba alta o tal forment...!

(Testo e disegno di Lucio Stel)

Santa Lussia dal bon cûr al voli dentri 'l sporchet fûr.

Duc' i fruz, e ancja i granc', a disevin cussi tre voltis e al sporchet che l'era tal voli al lava fûr di bessol. La int dal paîs, ma ancja i furèsc',  che vevin mâl tai vôi, a lavin in zenta la da incona di Santa Lussia. Lavin jù tre-cuatri scjalins, drenti da incona, e li era la aga che vigniva su di una sorsint e cun chista aga, i malâs si bagnavin i voi, po ' preavin Santa Lussia che jù fasi vuarî. Parfin da Merica, da Argentina, una fèmina che una volta a stava caenti a veva scrit di mandai lavia aga di Santa Lussia par curâ i soi vôi. Tanc' ains in daûr, drenti da incona, a erin ficjâs un doi cûrs di lata dorada e par.vora al era scrit: P.G.R.

(Testo e disegno di Lucio Stel)

Torna a "Le Cente"