LA ZENTA

A li che una volta al era un vāt, poc plui in banda, al č un groput di ciasis vecjis, fatis su una vora di agnorums in daūr, che di sigur nissun al sa cuant, parseche un al dīs tal XIV secul, atris a disin tal 1200, atris anciamņ a disin che Uąnis - La Zenta - (o la curtina?) al č sta nomenāt za ator al 1000. La muraia di piera, da la cuāl po a cjapāt non "la Zenta", di sigur a je stada fata ta chei timps che vignivin caenti chźs ints barbaris a fa di duc i malapiźs.

(Testo e disegno di Lucio Stel)

Torna a "Le Cente"

IL NAUFRAGIO DI BARBANA

A fasevin su la glesia di Barbana e ancia in che sabida, dopo vź tirāt la paia da setemana. a erin las a paiā i pufs che vevin fat a li ta ostaria. AI barciarul veva di menāju su la strada di Grau al lera lat a clamāju a dīi che l' si movin parseche al timp a nol prometeva nuia di bon. Ciariat in ta barcjā bicicletis e straēs a son montąs su ancia lōr e via. Al timp diventava simpri piea, al barcjarūl al cjalava i nūi e lis ondis che vignivin simpri plui grandis tant che moment par moment inetrassin in ta barcjā. Co an sintūt i pis bagnās si son acuars che l'aga a era za dentri ta barcjā. La aga e la paura cressevin insiema e la int a scomenēāt a movisi malamentri riscjant di ribaltāsi, alora al barcjarūl al siriva di siguraiu, al diseva di sta fers e di no la via da barcjā ancia se va sot ma intant in cualchi mut al siriva di la la che lui saveva che l'aga era mancul fonda ma ormai la barcjā a era plena. A chi l'aga a ie poc fonda, stait fers su la barcjā, al vosava al barcjarūl, e di fāti cuant che l'aga j a rivadi poc plui su dal bugnicul la barcjā si a poiāt sul font. Judānus, aiuto aiūt an dan urlat insiema par un biel poc a un barcias di Piran che di Bielvedč al lava a Grau. A chei urlos a si a fermāt e partāt una barcjā di la da strada a son las a siriu di che banda; a sintivin li vōs e poc dopo iu an cjatąs , tirąs fūr da laga e menas su la strada di Grau e ali su la strada a si son sintus in salf. Che di Piran, judās dai naufragos, an partāt di gnūf di la da strada e dopo ve cjapāt ringraziaments e salus di cūr a son partģs banda i soi lūcs. La paura a era un poc pasada. Podeva la piźs si disevin un cūr latri biel ch'l voltavin lis bicicletis banda ciasa ma chel di Trivignan prima si č voltāt banda Barbana al a dit un par di paraulatis a cualchidun o cualchi roba che a era la e, par fā viodi che la roba a era seria, si a fat al segno da crōs biel che diseva: Se tu mi ās viodūt tu mi ās viodūt, se no no mi viodis plui a Barbana. Cui vinc cui trenta chilometros in bicicletta, bagnās come poleēs, ancia che sabida son rivąs a ciasa. Cuistā al pan no simpri al basta al sudōr. Chel omp di Trivignan no le lat plui a lavorā a Barbana.

(Testo di Lucio Stel)