Cuant che Halloween no l’era ancjamò rivàt…

Al dì dai muars tancj ains indàûr e fin tai ains  50 vigniva fata la pursision pa animis dai muars propi al dì dai muars e duta la int a lava a preà tal simiteri tal dopodimisdì e a impià cualchi cjandela. Pena che la pursisiòn era fûr di glesia, tacavin a sunà li ciampanis -a man si capìs- e lavin indevant fin a scur… i ons dal pais fasevin i turnos par sunà lis ciampanis e un pôc par fasi fuarsa un pôc par scjaldasi a bevevin al vin che tai dîs prima erin lâs a ciri pa fameis. Ogni famea ai dava un pòc di vìn e a rivavin a meti adun ancja una damigjanuta…li côsis chès zâlis caenti no erìn fin a pòs ains fa…però ai ultìns di avost i fruz  fasevin li “crepis di muart” ma chista jè un'altra storia…..

 

Li crepis di muart

     

Sot i ultins di avost li côsis nostranis, chès vèrdis par capisi, erin daûr a jessi insomp da so stagjon e alora si lis lasàva cressi per cjapà la samensa …..ma i frutaz usavin cjoli una biela côsa granda, tajala tal font, gjavà cun tun britulin al pantès e fa dôs busis pai vôi, una lungja pal nàs e una pà bocja e zirivin di fa una musata di fa paura.  Drenti ta chist scùs di côsa che stava in pìns di bessola, si meteva un toc di cjandela di ches blancis lungis che ducj vevin in cjasa e sot gnòt i frutaz impiavin la cjandela cun parsora la côsa e la poiavin suntùn pilastri o suntùn muret….Tal scùr cun tun pocja di fantasia che in che volta no mancjava someavin cuasit crepis di muart…..