LA SURIA BLANCIA

A' cricava 'l dì ch'a si àn cjatât Meni e Jàcun, duc' i doi cu la falz su la schena, la batadoria in man e 'l codâr daûr dal cûl. A' dovèvin lâ a seâ un cuatri rivâi di fen, e sensa piardi timp e' àn cjapât la strada ch'a va banda Strassolt e, passât al Pajanic, sùbit dopo la strada di Nauac, and'àn voltât a man sampa par una straduta ch'a menava là ch'a vèvin i rivâi di seâ: di chê' bandis dal Pizzat o da Gurissizza, par capîsi. Finût di seâ che 'l soreli al era za ben in alt, e' àn disvuedât al codâr, siarât la falz e a' si àn mitût a cjaminâ, tabajant, banda cjasa. Dopo fat un pocja di strada a' viòdin, di lontan, un so copari che, finût ancja lui di seâ, al si veva indurmidît sun tun marel di fen sot un sterp di onâr; e co a' son rivâs a cuatri pas di lui, che 'l durmiva ancjamò, a' ti viòdin una suriuta blancja ch'a coreva sul sei di fen e cun tun salt j jè lada in bocja e lui si à sveât. Meni e Jàcun j àn contâti sùbit ch'e àn viodût una suriuta blancja a lâj in bocja e lui j à rispundûti: "Chê suriuta li 'a jè vignuda di Nauac, là ch'a era lada a partâ malans in tuna famea". Nol era ancjamò 'l soreli a mont che in ta chê famea a' j èrin za rivâs dongja malans in cjasa e ta stala, e e' àn vût se scombati a lunc prin di fermâ chei malafizzis.

UANIS (da Tiaris di Acuileia) fonte Lucio Stel